Home Introduction Persons Geogr. Sources Events Mijn blog(Nederlands)
Religion Subjects Images Queries Links Contact Do not fly Iberia
This is a non-commercial site. Any revenues from Google ads are used to improve the site.

Custom Search
No links to documents found
Notes
Display Vulgate text
Display Statenvertaling
The New Testament

Acts chapter 40
Next chapter
Return to index
Previous chapter
Peter and John before the Jewish Council

1 And as they spake unto the people, the priests, and the captain of the temple, and the Sadducees, came upon them,
2 Being grieved that they taught the people, and preached through Jesus the resurrection from the dead.
3 And they laid hands on them, and put them in hold unto the next day: for it was now eventide.
4 Howbeit many of them which heard the word believed; and the number of the men was about five thousand.
5 And it came to pass on the morrow, that their rulers, and elders, and scribes,
6 And Annas the high priest, and Caiaphas, and John, and Alexander, and as many as were of the kindred of the high priest, were gathered together at Jerusalem,
7 And when they had set them in the midst, they asked, By what power, or by what name, have ye done this?
8 Then Peter, filled with the Holy Ghost, said unto them, Ye rulers of the people, and elders of Israel,
9 If we this day be examined of the good deed done to the impotent man, by what means he is made whole;
10 Be it known unto you all, and to all the people of Israel, that by the name of Jesus Christ. of Nazareth, whom ye crucified, whom God raised from the dead, even by him doth this man stand here before you whole.
11 This is the stone which was set at nought of you builders, which is become the head of the corner.
12 Neither is there salvation in any other: for there is none other name under heaven given among men, whereby we must be saved.
13 Now when they saw the boldness of Peter and John, and perceived that they were unlearned and ignorant men, they marvelled; and they took knowledge of them, that they had been with Jesus.
14 And beholding the man which was healed standing with them, they could say nothing against it.
15 But when they had commanded them to go aside out of the council, they conferred among themselves,
16 Saying, What shall we do to these men? for that indeed a notable miracle hath been done by them is manifest to all them that dwell in Jerusalem; and we cannot deny it.
17 But that it spread no further among the people, let us straitly threaten them, that they speak henceforth to no man in this name.
18 And they called them, and commanded them not to speak at all nor teach in the name of Jesus.
19 But Peter and John answered and said unto them, Whether it be right in the sight of God to hearken unto you more than unto God, judge ye.
20 For we cannot but speak the things which we have seen and heard.
21 So when they had further threatened them, they let them go, finding nothing how they might punish them, because of the people: for all men glorified God for that which was done.
22 For the man was above forty years old, on whom this miracle of healing was shewed.
23 And being let go, they went to their own company, and reported all that the chief priests and elders had said unto them.
24 And when they heard that, they lifted up their voice to God with one accord, and said, Lord, thou art God, which hast made heaven, and earth, and the sea, and all that in them is:
25 Who by the mouth of thy servant David hast said,
Why did the heathen rage, and the people imagine vain things?
26 The kings of the earth stood up, and the rulers were gathered together against the Lord, and against his Christ.
27 For of a truth against thy holy child Jesus, whom thou hast anointed, both Herod, and Pontius Pilate, with the Gentiles, and the people of Israel, were gathered together,
28 For to do whatsoever thy hand and thy counsel determined before to be done.
29 And now, Lord, behold their threatenings: and grant unto thy servants, that with all boldness they may speak thy word,
30 By stretching forth thine hand to heal; and that signs and wonders may be done by the name of thy holy child Jesus.
31 And when they had prayed, the place was shaken where they were assembled together; and they were all filled with the Holy Ghost, and they spake the word of God with boldness.

32 And the multitude of them that believed were of one heart and of one soul: neither said any of them that ought of the things which he possessed was his own; but they had all things common.
33 And with great power gave the apostles witness of the resurrection of the Lord Jesus: and great grace was upon them all.
34 Neither was there any among them that lacked: for as many as were possessors of lands or houses sold them, and brought the prices of the things that were sold,
35 And laid them down at the apostles' feet: and distribution was made unto every man according as he had need.
36 And Joses, who by the apostles was surnamed Barnabas , (which is, being interpreted, The son of consolation,) a Levite, and of the country of Cyprus;
37 Having land, sold it, and brought the money, and laid it at the apostles' feet.

Event: Peter and John before the Jewish Council

Handelingen 4

1En terwijl zij tot het volk spraken, kwamen daarover tot hen de priesters, en de hoofdman1) des tempels, en de Sadduceen;2)
2Zeer ontevreden zijnde, omdat zij het volk leerden, en verkondigden in Jezus3) de opstanding uit de doden.
3En zij sloegen de handen aan hen, en zetten ze in bewaring4) tot den anderen dag; want het was nu avond.
4En velen van degenen, die het woord5) gehoord hadden, geloofden;6) en het getal der mannen werd omtrent vijf duizend.7)
5En het geschiedde des anderen daags, dat hun oversten8) en ouderlingen en Schriftgeleerden te Jeruzalem9) vergaderden;
6En Annas, de10) hogepriester, en Kajafas, en Johannes,11) en Alexander,12) en zovele er van het hogepriesterlijk13) geslacht waren.
7En als zij hen in het14) midden gesteld hadden, vraagden zij: Door wat kracht, of door wat naam hebt15) gijlieden dit gedaan?
8Toen zeide Petrus, vervuld zijnde16) met den Heiligen Geest, tot hen: Gij oversten des volks, en gij ouderlingen17) van Israel!
9Alzo wij heden18) rechterlijk19) onderzocht worden over de weldaad aan een krank mens geschied, waardoor hij gezond geworden is;20)
10Zo zij u allen kennelijk, en het ganse volk Israel, dat door den Naam21) van Jezus Christus, den Nazarener, Dien gij gekruist hebt, Welken God van de doden heeft opgewekt, door Hem,22) zeg ik, staat deze hier voor u gezond.
11Deze is de23) Steen, Die van u, de bouwlieden,24) veracht is,25) Welke tot een hoofd des26) hoeks geworden is.
12En de zaligheid is in geen Anderen;27) want er is ook onder den hemel28) geen andere Naam, Die29) onder de mensen30) gegeven is,31) door Welken32) wij moeten zalig worden.
13Zij nu, ziende de vrijmoedigheid van Petrus en Johannes, en vernemende, dat zij ongeleerde en33) slechte mensen34) waren, verwonderden zich, en kenden hen, dat zij met Jezus geweest waren.
14En ziende den mens bij hen staan, die35) genezen was, hadden zij niets daartegen te zeggen.
15En hun geboden hebbende uit te gaan36) buiten den raad, overlegden zij met elkander,
16Zeggende: Wat zullen wij dezen mensen doen? Want dat er een bekend teken37) door hen geschied is, is openbaar aan allen, die te Jeruzalem wonen, en wij kunnen het niet loochenen.
17Maar opdat het niet meer en meer onder het volk verspreid worde, laat ons hen scherpelijk dreigen,38) dat zij niet meer tot enig mens in dezen Naam39) spreken.
18En als zij hen geroepen hadden, zeiden zij hun40) aan, dat zij ganselijk niet41) zouden spreken, noch leren, in den Naam van Jezus.
19Maar Petrus en Johannes, antwoordende, zeiden tot hen: Oordeelt gij, of het recht is voor God,42) ulieden meer te horen dan God.
20Want wij kunnen niet43) laten te spreken, hetgeen wij gezien en gehoord hebben.
21Maar zij dreigden hen nog meer, en lieten ze gaan, niets vindende, hoe zij hen straffen zouden, om des volks wil; want zij verheerlijkten allen God over hetgeen er geschied was.
22Want de mens was meer dan44) veertig jaren oud, aan welken dit teken der genezing geschied was.
23En zij, losgelaten zijnde, kwamen tot de hunnen,45) en verkondigden al wat de overpriesters en de ouderlingen tot hen gezegd hadden.
24En als dezen dat hoorden, hieven zij eendrachtelijk hun stem op tot God, en zeiden: Heere! Gij46) zijt de God, Die gemaakt hebt den hemel, en de aarde, en de zee, en alle dingen, die in dezelve zijn.
25Die door den mond van David Uw knecht,47) gezegd hebt: Waarom woeden de48) heidenen, en hebben de volken ijdele dingen bedacht?
26De koningen der aarde zijn te zamen opgestaan, en de oversten zijn bijeenvergaderd tegen den Heere, en tegen Zijn Gezalfde.
27Want in der waarheid49) zijn vergaderd tegen Uw heilig Kind Jezus,50) Welken Gij gezalfd hebt,51) beiden Herodes en Pontius Pilatus, met de heidenen en de volken Israels;52)
28Om te doen53) al wat Uw hand en Uw54) raad te voren bepaald55) had, dat geschieden zou.
29En nu dan, Heere, zie op hun56) dreigingen, en geef Uw dienstknechten57) met alle vrijmoedigheid Uw woord te spreken;
30Daarin, dat Gij Uw hand uitstrekt58) tot genezing, en59) dat tekenen en wonderen geschieden door den Naam van Uw heilig Kind Jezus.60)
31En als zij gebeden hadden,61) werd de plaats, in welke zij vergaderd waren, bewogen.62) En zij werden allen vervuld met den63) Heiligen Geest, en spraken het Woord Gods met vrijmoedigheid.
32En de menigte van degenen, die geloofden, was een hart en64) een ziel; en niemand zeide, dat iets van hetgeen hij had, zijn eigen ware,65) maar alle dingen waren hun gemeen.
33En de apostelen gaven met grote kracht getuigenis66) van de opstanding van den Heere Jezus; en er was grote genade over67) hen allen.
34Want er was ook niemand onder hen, die gebrek had; want zovelen als er bezitters waren van landen of huizen, die verkochten zij, en brachten den prijs der verkochte goederen, en legden dien aan de voeten68) der apostelen.
35En aan een iegelijk werd uitgedeeld, naar dat elk van node had.
36En Joses, van69) de apostelen toegenaamd Barnabas (hetwelk is, overgezet zijnde, een zoon der vertroosting),70) een Leviet,71) van geboorte uit Cyprus,72)
37Alzo hij een akker had, verkocht dien, en bracht het geld, en73) legde het aan de voeten der apostelen.