Home Introduction Persons Geogr. Sources Events Mijn blog(Nederlands)
Religion Subjects Images Queries Links Contact Do not fly Iberia
This is a non-commercial site. Any revenues from Google ads are used to improve the site.

Custom Search
Quote of the day: Poor for many years and suddenly growing
Notes
Display Latin text
Display Dutch text
The Gallic War (De Bello Gallico) by Julius Caesar
Translated by Alfred John Church and William Jackson Brodribb
Book I Chapter 25: March of the Helvetii. Battle.[58 BC]
Next chapter
Return to index
Previous chapter
Caesar, having removed out of sight first his own horse, then those of all, that he might make the danger of all equal, and do away with the hope of flight, after encouraging his men, joined battle. His soldiers hurling their javelins from the higher ground, easily broke the enemy's phalanx. That being dispersed, they made a charge on them with drawn swords. It was a great hinderance to the Gauls in fighting, that, when several of their bucklers had been by one stroke of the ( Roman) javelins pierced through and pinned fast together, as the point of the iron had bent itself, they could neither pluck it out, nor, with their left hand entangled, fight with sufficient ease; so that many, after having long tossed their arm about, chose rather to cast away the buckler from their hand, and to fight with their person unprotected. At length, worn out with wounds, they began to give way, and, as there was in the neighborhood a mountain about a mile off, to betake themselves thither. When the mountain had been gained, and our men were advancing up, the Boii and Tulingi, who with about 15,000 men closed the enemy's line of march and served as a guard to their rear, having assailed our men on the exposed flank as they advanced [prepared] to surround them; upon seeing which, the Helvetii who had betaken themselves to the mountain, began to press on again and renew the battle. The Romans having faced about, advanced to the attack in two divisions; the first and second line, to withstand those who had been defeated and driven off the field; the third to receive those who were just arriving.

Event: March of the Helvetii

Slag bij Bibracte.

Eerst liet Caesar zijn eigen paard, later de paarden van de anderen uit het gezichtsveld verwijderen om de hoop op ontsnapping te ontnemen, als de oorlogsdreiging voor een ieder gelijk was geworden. Na zijn manschappen te hebben aangespoord leverde hij slag. De soldaten doorbraken, na van een hoger gelegen plek hun speren te hebben afgeschoten, gemakkelijk de slagorde van de vijanden. Toen deze uiteen was geslagen, voerden zij op hen een aanval uit met getrokken zwaarden. Het belemmerde de GalliŽrs bij de strijd zeer, dat meerdere schilden van hen door ťťn klap van de speren waren doorboord en met elkaar verbonden, omdat de ijzeren punt daarvan was verwrongen, en zij die niet eruit konden trekken noch echt gemakkelijk konden vechten, omdat hun linkerhand gehinderd werd. Het gevolg was dat velen, na lang met hun arm te hebben geschud, er de voorkeur aan gaven het schild los te laten en met onbeschermd lichaam te vechten. Uiteindelijk begonnen zij, afgemat door verwondingen, rechtsomkeert te maken en, omdat er een berg in de buurt was op ongeveer een mijl afstand, zich daarheen terug te trekken. Toen de berg bereikt was en onze troepen naderden, hebben BoŽrs en Tulingers, die met ongeveer 15000 man de laatste gelederen van de vijanden uitmaakten en de achterhoede tot bescherming dienden, onze troepen onderweg van de rechter kant aangevallen en omsingeld. En toen de HelvetiŽrs, die zich op de berg hadden teruggetrokken, dit in de gaten kregen, begonnen zij weer aan te dringen en het gevecht nieuw leven in te blazen. De Romeinen maakten rechtsomkeert en vielen op twee fronten aan: de eerste en tweede slaglinie om de reeds overwonnen en teruggedrongen HelvetiŽrs te weerstaan, de derde slaglinie om de aankomende vijanden op te vangen.