Home Introduction Persons Geogr. Sources Events Mijn blog(Nederlands)
Religion Subjects Images Queries Links Contact Do not fly Iberia
This is a non-commercial site. Any revenues from Google ads are used to improve the site.

Custom Search
Quote of the day: In the midst of these measures,... and b
Notes
Display Latin text
Display Dutch text


Ovid XIV Chapter 13: 566-580 The heron is born from Ardea's ruins
Next chapter
Return to index
Previous chapter
There was hope that the Rutuli, in awe of the wonder of the Trojan fleet being turned into sea-nymphs, would abandon the war. It continued, and both sides had gods to help them, and courage that is worth as much as the gods’ assistance. Now they were not seeking a kingdom as a dowry, nor a father-in-law’s [Note 1] sceptre, nor you, virgin Lavinia, but to win: and they waged war because they were ashamed to surrender. At length Turnus fell, and Venus saw her son’s [Note 2] weapons victorious. Ardea fell, spoken of as a power while Turnus lived. After the savage fires had destroyed it, and warm ashes buried its houses, a bird flew from the ruins, one now seen for the first time, and beat at the embers with flapping wings. Its cry, its leanness, its pallor, everything that fitted the captured city, even its name, Ardea, the heron, survived in the bird: and in the beating of its wings, Ardea mourns itself.

Note 1: father-in-law = Latinus
Note 2: son = Aeneas

Toen Aeneas’ vloot in waternimfen was veranderd, bestond de hoop dat Turnus door zo’n angstaanjagend teken de strijd zou staken; maar hij wist niet van ophouden. Omdat elk leger vocht met godenhulp en godgelijke moed, deed hij hetzelfde. Het ging niet eens meer om macht in Latium of om Latinus’ dochter Lavinia: men wou alleen nog winnen, men voerde oorlog omdat men zich schaamde voor vrede… Maar uiteindelijk kwam Aeneas toch als overwinnaar uit de strijd.

Zodra Turnus gevallen was, viel ook de stad Ardea die alleen haar macht aan Turnus dankte. Toen ze totaal verwoest was door vijandelijk vuur en veranderd was in een lauwe ashoop, vloog er midden uit het puin een nooit geziene vogel op. Hij schudde klapwiekend wolken as af. Zijn krijgsgeluid, zijn bleek en tenger lijf en al de rest wat bij een vesting past die pas na lang beleg gevallen is, leeft in hem voort: het is de reiger, genoemd naar zijn stad Ardea - wat immers "reiger" betekent; hij rouwt door het geluid van zijn vleugels.