Home Introduction Persons Geogr. Sources Events Mijn blog(Nederlands)
Religion Subjects Images Queries Links Contact Do not fly Iberia
This is a non-commercial site. Any revenues from Google ads are used to improve the site.

Custom Search
Quote of the day: There was a firm persuasion, that in the
Notes
Display Latin text
Display Dutch text
The Gallic War (De Bello Gallico) by Julius Caesar
Translated by Alfred John Church and William Jackson Brodribb
Book VI Chapter 16: The Gauls: their rites.[53 BC]
Next chapter
Return to index
Previous chapter
The nation of all the Gauls is extremely devoted to superstitious rites; and on that account they who are troubled with unusually severe diseases, and they who are engaged in battles and dangers, either sacrifice men as victims, or vow that they will sacrifice them, and employ the Druids as the performers of those sacrifices; because they think that unless the life of a man be offered for the life of a man, the mind of the immortal gods can not be rendered propitious, and they have sacrifices of that kind ordained for national purposes. Others have figures of vast size, the limbs of which formed of osiers they fill with living men, which being set on fire, the men perish enveloped in the flames. They consider that the oblation of such as have been taken in theft, or in robbery, or any other offense, is more acceptable to the immortal gods; but when a supply of that class is wanting, they have recourse to the oblation of even the innocent.

Rituelen.

Het volk van de GalliŰrs is in zijn geheel erg toegewijd aan godsdienstige zaken en om die reden brengen zij die door tamelijk ernstige ziektes zijn getroffen en zij die in gevechten en gevaren verkeren, mensenoffers of doen de gelofte dat te zullen doen. Zij zetten de dru´den in als assistenten bij deze offers, omdat zij vinden dat de wil van de onsterfelijke goden slechts kan worden verzoend, als het ene mensenleven door dat van een ander wordt vergoed; van staatswege hebben zij offers van eenzelfde soort ingesteld. Anderen hebben onmetelijk grote poppen, waarvan de lichaamsdelen - deze zijn met twijgen tot ÚÚn geheel gevlochten - zij met levende mensen volstoppen. Wanneer deze in brand zijn gestoken, worden de mensen door het vuur ingesloten en vinden de dood. Zij denken dat terechtstellingen van hen die bij diefstal, beroving of enig ander vergrijp betrapt zijn, de onsterfelijke goden liever is. Wanneer echter de mogelijkheid hiertoe ontbreekt, gaan zij zelfs op terechtstellingen van onschuldigen over.